De snotneus van Daantje

Daantje is echt dood

 

“Ik heb gedroomd dat Daantje dood is.” Drijfnat van het zweet kruip ik tegen de veilige borst van mijn man.

“Het was geen droom lieverd, Daan is écht dood.” Wanhopig kijkt hij mij aan. Ik spring uit bed en ren met twee treden tegelijk trap af. Als ik de deur van zijn kamer open doe voel ik de kou. Het raam staat open.

Ik loop naar zijn bed. Daar ligt hij. In zijn pyjamaatje. Een handdoek onder zijn kin. Uit zijn neusje komt de grootste snottebel die ik ooit heb gezien. Overal zie ik paarsblauwe vlekken.

“Je moet die snottebel even afvegen”, zegt mijn man. Ik weiger. Ik durf niet. Ons kind ziet er zo anders uit. Ik wil weg. “Doe jij het maar.” Ik kijk mijn man aan. Geëmotioneerd schudt hij zijn hoofd. Hij durft het ook niet.

Ik voel me een mislukte moeder. Zo kan ik hem niet laten liggen. Ik draai me om en pak een wc-papiertje in de badkamer. Duizenden snotneuzen heb ik afgeveegd. Deze zal ook wel lukken. Ik veeg voorzichtig zijn koude blauwe neusje schoon.

 

3 reacties op ‘De snotneus van Daantje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s