“Is hij nou eindelijk dood?”

Image

 

 

“Is hij nou eindelijk dood?” Op zijn blote voetjes, in zijn pyjama, staat onze oudste op de trap. Hij wrijft slaperig in zijn ogen.

Vijf is hij.

Ik voel hoe mijn verdriet plaatsmaakt voor boosheid. Het liefst wil ik hem slaan. Al een poos heeft hij zijn zinnen gezet op de grote pluchen slang van zijn broertje.

“Als hij dood is krijg ik zijn slang, hè?” vraagt hij elke dag, al minstens een week. “Snel dood gaan hoor”, fluistert hij met regelmaat tegen Daan.

Ook het muziekdoosje heeft zijn voorkeur. Een halve maan met een lief slaapmutsje. Elke avond trekt hij aan het touwtje: zo wenst hij zijn broertje welterusten.

Langzaam neem ik nog een slok koffie. Ik beheers me, maar kijk hem doordringend aan.

“Ja, hij is vannacht doodgegaan, vent.” Ik zet me schrap voor de vraag die ongetwijfeld zal komen. Kan ik het handelen als hij om die stomme slang vraagt?

Dikke tranen wellen op in zijn ogen: “Mama, wie doet vanacht dan de maan voor hem aan?”

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s